David Rock is hot. Hij staat nu al nr 1 om volgend jaar key-note speaker te worden. Zijn sessies, en het waren er meerdere, trekken telkens weer volle zalen. Is het de prefix neuro die zon massale interesse wekt. Zullen we dan eindelijk een wetenschappelijke verklaring krijgen voor ons gedrag, zal men de circuits kunnen detecteren die het onderscheid maken tussen een good en excellent leader en zullen we daar dan op kunnen ingrijpen, misschien een pilletje nemen ipv een opleiding volgen ? De verwachtingen zijn en blijven hooggespannen. Zeker wanneer hij voor zijn laatste sessie de assistentie krijgt van Steven Poelmans, ja een Belg op het podium en hij doet het niet slecht. Rock zet zowat alle misverstanden ivm tijd- en ruimtebeleving, beslissingen en motivatie op een rijtje. Op een week hebben we slechts 6 u productieve tijd, best thinking gebeurt maar voor 10 % op het werk, senior managers zijn niet de beste beslissers en onze hersenen zijn sociaal op zich. En mits wat hocus pocus Rock geeft niet aan op welke manier hij onderzoekt komt hij dan tot boeiende conclusies maar hij waagt zich voor dit publiek niet aan wetenschappelijke onderbouw. We hebben diversiteit nodig in tijdsbeleving om ons te kunnen focussen zie the heathy mind platter -, werknemers die controle hebben over de inrichting van hun werkplek zijn 32 % meer productief, wie sterk doelgericht is is per definitie minder mensgericht en motivatie is zeer individueel. Voor meer info lees mijn boeken of see next year ?
Heidi Grant Halvorson sloot dit jaar af. Het zal wel toevallig geweest zijn dat de vrouwen de conventie mochten afsluiten de glass cliff want de zaal zat nog maar halvol. En terecht, Heidi mist de bravoure en show om 10.000 man/vrouw aan haar lippen te laten hangen. Geen ronkende namen van bedrijven en ceos zoals collega key-note speaker Jim Collens, geen pianostukjes om haar verhaal inlepelbaar te maken zoals John Kao de dag voordien, maar gewoon, degelijk, wetenschappelijk opgezet onderzoek met een beperkte, maar gerichte focus. Ik geef toe dat ik mij bij wijlen terug student voelde, maar het was geen onaangenaam sentiment. Haar these is heel eenvoudig: stop being good, try to get better, in stead of proving one should improving, in plaats van jezelf te vergelijken met de anderen, vergelijk je huidige prestatie met je laatste . En dit werd telkens weer aangetoond met degelijk opgezet onderzoek en frappante resultaten in het voordeel voor de get better mindset. De gebroeders Borlée zijn een bewijs van de getting better mindset, las ik vandaag in een vlaamse krant. Als uitsmijter kregen we nog een handige tip mee om de knowing-doing gap te verwinnen: bepaal niet alleen wat je gaat doen, maar ook When en Where en de kans dat je voornemens ook in daden worden omgezet is zoveel groter. Dont visualize succes, but visualize the step that makes succes happen. Heidi Grant Halvorson deed wat ze vertelde, walked her talk and tried getting better en was daar heel goed in.


